Cykl tematyczny: Pomagamy zwierzętom przetrwać zimę
Temat: Spiżarnia ptaków
Cel główny:
uwrażliwienie dzieci na trudne warunki życia zwierząt zimą
Cele operacyjne:
wypowiadają się na temat wysłuchanego tekstu
wypowiadają się na temat: dlaczego należy dokarmiać zwierzęta zimą
wymieniają nazwy ptaków zostających w Polsce na zimę i znają ich ulubione smakołyki
segregują ptaki zostające na zimę i odlatujące do ciepłych krajów
rozumieją potrzebę dokarmiania ptaków podczas zimy
różnicują dźwięki: głośno – cicho
chętnie uczestniczą w zabawach
Środki dydaktyczne:
tekst S. Szuchowej „Spiżarnia ptaków”, sylwety ptaków: sikorki, wróbla, wrony, gila, jemiołuszki, zabawa „Ptaszki w karmniku”, zabawa „Widzę coś, widzę coś”, ptaki odlatujące na zimę do ciepłych krajów
Metody:
percepcyjne: obserwacji i pokazu
słowne: rozmowy, objaśnienia
czynne: zadań stawianych dziecku
Formy:
indywidualna
zbiorowa
grupowa
Przebieg zajęcia:
1. Powitanie dzieci
Witam dzieci, które mają długie włosy
Witam dzieci, które mają coś czerwonego
Witam dzieci, które lubią jabłka
Witam dzieci, które są dzisiaj w spodniach
Witam dzieci, które mają zielone buty
Witam wszystkie dzieci itd.
Dzieci, których dotyczy wypowiedź wstają.
2. Słuchanie opowiadania nauczyciela na podstawie tekstu S. Szuchowej „Spiżarnia ptaków” ilustrowanego sylwetami ptaków.
„Co tak miło pachnie w przedszkolu?
Na stole krupnik w talerzach czeka.
Już czas na obiad, a tam na polu głodna gromadka ćwierka, narzeka ...
-Dajcie mi muchę!
-Zjadłbym jagódkę!
-Gdzie się podziały glisty tłuściutkie? Sikorka woła:
-Ja lubię tłusto. A wróbel nudzi:
-W brzuszku mi pusto! Przybiegła wrona i tak powiada:
-Na pewno ptaszki nie wiedzą o tym, że dziś w przedszkolu była narada tych wszystkich dzieci, co zupę jedzą. Po tej naradzie coś tam majstrują ...
-Chyba te dzieciaki karmnik budują? Zrobił się rwetes nie byle jaki.
-Dzieci nam pewnie dadzą przysmaki.
Więc każdy ptaszek w okienko zerka, pcha się, podfruwa, kwili i ćwierka:
-O, są maleńkie ziarenka lnu.
-O, są owocki czarnego bzu.
-Kulki jałowca.
-Krasna kalina.
-Mięso i żyłki.
-I jarzębina.
-Jest mak, słonecznik i okruszynki.
-Jest kawałeczek tłustej słoninki.
Cała gromada co dzień zleci się tu, do przedszkola, do miłych dzieci.”
-O czym było opowiadanie?
-Jakie ptaki występowały w opowiadaniu i co robiły?
-Dlaczego ptaki zaglądały w okno przedszkola?
3. Rozmowa na temat: Dlaczego i jak należy karmić ptaki zimą?
-Jakie ptaki zostały u nas na zimę?
-Czy zapamiętaliście, jakie są ulubione smakołyki ptaków? (ziarna, nasiona, słonina, owoce)
-Rozpoznawanie ptaków znajdujących się w karmniku
-Jak możemy pomóc innym zwierzętom w czasie zimy?
4. Zabawa orientacyjno - porządkowa „Ptaszki w karmniku”
Dzieci – wróbelki przy dźwiękach tamburynu fruwają po sali. W zależności od siły dźwięków wymawiają głośno albo cicho słowa: ćwir, ćwir. Kiedy muzyka milknie, ptaszki gromadzą się wokół obręczy – karmników i jedzą nasiona, stukając palcem o podłogę.
5. Segregowanie przypiętych na tablicy ptaków: pod słoneczkiem – te, które odlatują do ciepłych krajów, pod śnieżynką – te, które zostają u nas na zimę.
6. Zabawa twórcza „Widzę coś, widzę coś”
Zabawa zaczyna się, gdy nauczyciel mówi: Widzę coś, widzę coś. Dzieci pytają wtedy: A co widzisz? Nauczyciel odpowiada np.: Widzę zwierzęta w lesie, które biegają i podskakują. Wówczas dzieci robią to, co powiedział nauczyciel i znowu pytają: A co widzisz? i zabawa trwa dalej.
Przykłady:
Widzę coś, widzę coś ... Widzę zajączki, które skaczą po ośnieżonej łące...
Widzę coś, widzę coś ... Widzę dużo sarenek, które się do mnie uśmiechają i między drzewami się ganiają...
Widzę coś, widzę coś ... Widzę lisa, który goni zajączki...
Widzę coś, widzę coś ... Widzę burego niedźwiedzia, który spaceruje wolno z małymi niedźwiadkami.